‘Ik zal zelf wel op mijn tempo bepalen wanneer ik mijn rijbewijs haal”, snauwt ze me toe.

Een golf van irritatie en woede trekt door mij heen.
Gemakkelijk, denk ik, als uw lief gans Vlaanderen rondrijdt als uw chauffeur om het u zo comfortabel mogelijk te maken.
Vooraleer ik het besef, begint in mijn hoofd de molen op gang te komen : “Wat denkt ze wel ? Zal ik wel elke week minstens 180km rijden zodat zij niet met haar spullen op de trein moet sleuren … en dan heb ik het nog niet over de vreselijk driehoek van 200km, waarbij ik minstens twee ringen moet passeren. En straks staat ze daar parmantig met pak en zak aan het station en ga ik haar ook als een volleerd chauffeur aan het station afhalen, zodat ze toch zeker geen bus of tram tot bij mij moet nemen”.
De gedachten blijven tollen en ik voel mezelf steeds kwader worden.

Wacht, wacht, wacht .. even gas terugnemen.

Waarom zou ik haar onder druk zetten om haar rijbewijs te halen ? Het is haar goed recht om ervoor te kiezen niet met de auto te rijden en zich met het openbaar vervoer te verplaatsen. En het is niet omdat zij voor de trein kiest, dat dit automatisch betekent dat ik haar overal moet gaan halen of naartoe voeren.
Ik leun achterover en besef plots dat de enige reden waarom ik zoveel rijd, niet is omdat zij die keuze heeft gemaakt maar omdat ik de keuze heb gemaakt om haar hierbij te faciliteren. Telkens wanneer ze zegt de trein of tram te nemen, begint er een stemmetje in mijn hoofd te roepen :”Allee komaan, wat voor een lief ben je nu eigenlijk als je haar niet gaat afhalen ? Voor u is het met de auto toch maar een kleine moeite ?” en voor ik het weet, stel ik het voor en zit ik weer in de auto. En let’s be honest, ze zou totaal op haar hoofd moeten gevallen zijn om een comfortabel ritje in de auto af te slaan om in plaats daarvan minstens dubbel zolang onderweg te zijn, in een soms overvolle trein.

Ik realiseer me nu plots dat ik bijna weer volledig in mijn “zorgen voor”-valkuil was gestapt. Mijn lief is geen hulpeloos wezentje, maar een volwassen vrouw die een bewuste keuze heeft gemaakt en hiervan ook de praktische gevolgen kent en aanvaardt.

Wel wel wel … kijk eens aan : eigenlijk ben ik kwaad op de verkeerde persoon !
De verwachtingen die ik dacht die ze had en die zorgden voor de nodige discussies en soms zelfs ruzies lagen verdorie eigenlijk al gans de tijd bij mij.

Net op tijd op de rem dus ..