Vrolijk en lesbisch, maar recht door zee

Ik lees net de post van Sam over de L-Day en ik moet bekennen te worden overvallen door gemengde gevoelens..

Een dag vol Lesbo-Pride is natuurlijk fantastisch, ik zeg: waar, wanneer en hoe laat? En ik ben er..

Maar meteen ontpopt zich naast dat lesbo-engeltje een lesbo-duiveltje op mijn schouder.. In mijn ene oor hoor ik: Joehoe! Een dag vol lesbisch schoon en tolerantie! In de andere fluistert een gehoornde vlegel: Hoezo één dag?! L-Day is EVERYDAY!

Ik word gesplitst in twee kampen en ben jaloers op de mensen die de gave van bi-locatie onder de knie hebben. Heerlijk: een dag vol eensgezinden, plezier, geflirt en respect.. en ook een L-Word-marathon kan mij zeer zeker bekoren. Helemáál met lief samen in een burgerlijk huispak op de bank en met de hond in het midden..

En toch wil ik inderdaad EVERYDAY L-Day! Gewoon op straat, in de bus, de trein, op het station, in het café, restaurant, de koffiecorner op het werk, op zaterdag in het park, op het strand en in de file op de snelweg.

Dus bij deze: in actie voor meer L in everyday life! Gewoon in de dagelijkse soap op tv (voor mij GTST, voor u belgen waarschijnlijk Thuis ), hand in hand met lief shoppen in de stad, verliefd op vakantie naar een Arabisch land en een openbare knuffel bij het weggaan van huis.

Ik pleit ervoor.. hoe meer gezien, hoe normaler en dus hoe sneller: EVERYDAY L-DAY!!!

(maar tot het zover is, herhaal ik mijn vraag: waar, wanneer en hoe laat??)