Vrolijk en lesbisch, maar recht door zee

Zo, daar zijn we dan! Het zit hier goed vol en dadelijk treden Kathleen Vandenhoudt & Pacalle Michiels op. De hond is, natuurlijk, mee en strekt zich even uit op de grond tussen de lawaaierige optredens in. Straks worden de tafels aan de kant geschoven voor de grote L-day fuif. Daar is de hond niet voor uitgenodigd dus gaan lief en ik vanavond laat in de zetel doorbrengen

Maar eerst nog even een biertje voor lief, wat water voor mij en de hond peuzelt stiekem al de ( door anderen) toegestoken stukjes avondeten op. Dat wordt straks afkicken met die droge hondenbrokken thuis..

Ik lees net de post van Sam over de L-Day en ik moet bekennen te worden overvallen door gemengde gevoelens..

Een dag vol Lesbo-Pride is natuurlijk fantastisch, ik zeg: waar, wanneer en hoe laat? En ik ben er..

Maar meteen ontpopt zich naast dat lesbo-engeltje een lesbo-duiveltje op mijn schouder.. In mijn ene oor hoor ik: Joehoe! Een dag vol lesbisch schoon en tolerantie! In de andere fluistert een gehoornde vlegel: Hoezo één dag?! L-Day is EVERYDAY!

Ik word gesplitst in twee kampen en ben jaloers op de mensen die de gave van bi-locatie onder de knie hebben. Heerlijk: een dag vol eensgezinden, plezier, geflirt en respect.. en ook een L-Word-marathon kan mij zeer zeker bekoren. Helemáál met lief samen in een burgerlijk huispak op de bank en met de hond in het midden..

En toch wil ik inderdaad EVERYDAY L-Day! Gewoon op straat, in de bus, de trein, op het station, in het café, restaurant, de koffiecorner op het werk, op zaterdag in het park, op het strand en in de file op de snelweg.

Dus bij deze: in actie voor meer L in everyday life! Gewoon in de dagelijkse soap op tv (voor mij GTST, voor u belgen waarschijnlijk Thuis ), hand in hand met lief shoppen in de stad, verliefd op vakantie naar een Arabisch land en een openbare knuffel bij het weggaan van huis.

Ik pleit ervoor.. hoe meer gezien, hoe normaler en dus hoe sneller: EVERYDAY L-DAY!!!

(maar tot het zover is, herhaal ik mijn vraag: waar, wanneer en hoe laat??)

Weeral in de trein. Onderweg zijn lijkt de laatste dagen mijn hoofdactiviteit. Van het ene station naar het volgende, letterlijk en figuurlijk. “Maar is dat niet het leven?”, zeggen de mensen die zich in hun lot berust hebben dan.

Ach, ik ben ook maar aan het zagen. Dadelijk stap ik uit de trein en ben ik thuis. Lief staat klaar om onze clichérol weer op te nemen met de hond achterin en de Volvo voor het station.

Morgen gaan we samen naar Amsterdam. Ik voor het werk en zij om een (lesbische) vriendin op te zoeken. Zaterdag zien we de zon nog opkomen in Nederland, maar ze gaat weer onder in Gent op de L-day!

Over clichés gesproken: daar moet je voor op L-day zijn. Een parade inclusief jury en veel prijscategorieën. Van tuinbouwer tot lipstick lesbo. Van nuchter rationeel to borderline emotioneel. Voor die missverkiezing wil ik nu nog wel eens even onderweg zijn zie!