Vrolijk en lesbisch, maar recht door zee

Zo, dat is al even geleden. Ik had even de energie niet om te schrijven. Maar nu Valentijn om de hoek ligt, vroeg ik me af wat jullie gaan doen. Ja, het is een commercieel feest. Nee, inderdaad, je kan je liefde beter de rest van het jaar uitdrukken in plaats van op Valentijn. Maar kom op, jullie gaan toch iets doen?

Lief en ik hebben lang getwijfeld tussen de cliché’s: privésauna, nachtje weg ergens in een romantisch hotelletje, samen koken, museum, naar een duur restaurant, …Uiteindelijk werd de keuze een beetje voor ons gemaakt: de sauna’s zaten vol, de romantische hotelletjes voller en de dure restaurants waarschijnlijk ook.

Dus gaan we zelf maar naar de Delhaize (AH equivalent) voor iets lekkers. Een glaasje bubbels en mijn favoriete dessert moeten de kerst op onze romantische taart zijn. Daarnaast komt er een lekker ontbijtje en ‘nog iets gezelligs in Gent’. Persoonlijk tel ik de nachtjes al af tot zaterdag. Niet omdat het Valentijn is, wel omdat we een excuus hebben voor een dagje romantiek.

Het gebeurt niet vaak dat ik zo moe ben dat ik niet eens op wolkjes loop wanneer ik lief weer zie. Nochtans hebben we twee hele nachten (ja, lach maar) in onze eigen bedden gelegen (met een heel uur rijden ertussen!). Moet ik nu niet in een halve extase schieten alleen maar omdat ik haar gebrilde neusje weer zie?

Maar ik heb de energie er gewoon niet voor. Niet dat ik hier als een comapatiënt voor mijn scherm zit. Het is geen fysieke moeheid. Het is meer een soort van op zijn. Leeg zijn. Uitgepraat. Mijn hoofd werkt nog wel, maar echt interactie aangaan is er te veel aan.

Toch kan ik niet anders dan me hier een beetje schuldig over voelen. Het is nu eindelijk weekend en we zitten samen in de zetel met de zachte sneeuw buiten en de hond en de kat binnen..Een gedroomde kans voor wat romantiek. Maar wij…

Geeuw.